Vandaag zou je 50 jaar zijn geworden

Vandaag, 27 december 2019, zou je 50 jaar zijn geworden.
Al bijna 18 jaar niet meer onder ons, wat vliegt de tijd.

Ik heb je niet meer gezien toen je 32 werd.
We belden wel, denk ik, tijd laat alles vergeten, ook belangrijke zaken…
Met oud en nieuw belde jij, ik nam niet op. De gesprekken waren soms lastig en zwaar, ik voelde er niet naar. Ik dacht ik bel je later nog wel. Voelde me altijd schuldig als ik dat deed maar ik had geleerd tijdens mijn eigen ziek zijn dat grenzen belangrijk waren, dat ik voor mezelf mocht kiezen, dat ik dan geen slecht mens was, dat zaken me mochten raken, dat ik het moeilijk kon en mocht hebben, dat contact afwijzen geen vorm was van niet van je houden maar een teken was van van mezelf houden en dat dat mocht.

Ik heb je niet meer gesproken.
Op 8 januari werd ik gebeld met het bericht dat je gekozen had voor de dood.
Afgelopen kerst heb ik weer eens over je gesproken toen bleek dat een ander ook een dierbare aan zelfdoding was verloren. Het was een bijzonder mooi gesprek. Het raakte me, voelde de tranen opkomen en hoorde mezelf zeggen ‘ ik mis je’. Dat gebeurt eigenlijk nog maar zelden. Dat het me zo raakt. Want altijd heb ik gezegd en gevoeld dat ik het begreep. Jouw leven was lijden. Jouw dood betekende rust. Voor jezelf maar ook voor ons. Dat maakt het gemis niet minder, wel draaglijk.
Ik zie me nog achter de pc zitten vlak na je overlijden. Op forums. Zoekend naar hoe anderen hiermee omgingen. Het troostte me, ik was niet de enige.

Natuurlijk zijn we nooit de enige.
Dat maakt het delen ook zo fijn.

#ikhouvanje #Martijn #broer

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *