Afscheid

Voor wie mij een beetje kent, weet dat ik het liefst geen afscheid neem maar er gewoon ‘tussenuit piep’.

Hup.. door naar de volgende ‘klus’. Niet omdat ik zo graag weg wil. Vooral omdat ik mijn hart meestal zo ‘vergeef’ aan de opdracht en de mensen waarmee ik werk dat ik afscheid nemen gevoelsmatig maar lastig vind. Terwijl ik diep van binnen weet hoe belangrijk goed afscheid nemen is … voor alle betrokkenen …

Dus zaten we vandaag, weliswaar maanden na mijn vertrek, alsnog bij elkaar, op de hei, met een kop koffie.
Geen betere plek met dit mooie zonnige weer.

Het voelde goed.

Goed om mijn oud-collega’s waarmee ik zo intensief had gewerkt, weer even te zien en in de ogen te kunnen kijken. Te voelen hoe fijn dat contact was.
Goed om weer even verhalen met elkaar te mogen delen. Stil te staan bij wat we bereikt hebben samen en samen voor gestaan hebben.
Goed om het goed af te ronden en af te sluiten.

Ik mag het nu echt loslaten.
Terwijl ik er met mijn hart toch altijd bij zal zijn.
Want het mooie werkveld van ‘de (jeugd)zorg’ blijft toch ook ‘mijn zorg’, ieders zorg…

Dankbaar voor mijn ‘volhardende’ oud-collega’s waardoor dit momentje er toch kwam.
Dankbaar dat ik heb mogen bijdragen aan deze mooie ontwikkelingen.

En als je wil weten waar de honing, potlood en twee fluitjes voor staan …. mmm, als je met me werkt of hebt gewerkt, kun je er wellicht van alles bij voorstellen 😀

#JENS #Jeugdzorg #Heerlen #Landgraaf #Voerendaal #afscheid

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *