Als kind was ik ‘anders’….

Inclusie … erbij horen …
Als kind was ik ‘anders’….

Dat kind met die gebroken arm, ben ik…

Een meisje dat zich jongen voelde.
Een meisje dat een jongen wilde zijn. Ik klom op daken en in bomen. Weigerde jurken te dragen. Speelde met de lego en bouwde boomhutten. Voetbalde met de jongens op het schoolplein, probeerde me te meten aan de jongens en in de vroege puberteit met de mannen op de judomat en was er trots op als nieuwe mensen zich lieten misleiden door mijn uiterlijk.

Tot best ver op latere leeftijd heb ik me niet kunnen identificeren met het label ‘vrouw’.
Althans, met het label ‘vrouwelijke vrouw’. Ik heb wel eens gezegd dat als ik in deze tijd was geboren, ik misschien wel in een ‘gender-transitie-traject’ terecht was gekomen. Wat heel mooi is dat dat kan.

Maar ik ben blij dat dit niet gebeurd is.
Blij met ouders die me lieten zijn zoals ik was en er geen ‘label’ aan gaven.
Blij met partners en vrienden die mijn ‘’dominantie’ konden waarderen.
Blij met mijn ontwikkeling om door de jaren heen ook mijn zachtheid en kwetsbaarheid te mogen omarmen.
Blij met mijn vrouw zijn.

Ik was anders … en hoorde er toch bij.

Volgende week start ik bij MosaLira met het thema ‘Inclusie’.
Waar deuren sluiten, gaan deuren open. Prachtig passende deuren.

 

#zinin #dankbaar #zijn #authentiek #inclusie #mosalira

You may also like...

2 Responses

  1. Joop Hofman schreef:

    Prachtige foto Mirtel

  2. Mirtel schreef:

    ja he! mooi tijdsbeeld 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *