Rustiger vaarwater

Niet lang na mijn vorige blog kwam er inderdaad een nieuwe opdrachtgever op mijn pad! Maar dat ter info 🙂

20140815_194045

Afgelopen maand ging ik twee weken op VAKANTIE met mijn geliefde. Weer veel nieuwe ervaringen. Het was mijn eerste keer Griekenland (altijd een wens), eerste keer verse vijgen rechtstreeks uit de boom, eerste keer op een klein alternatief bootje met alternatieve zeebonk die ons daarna bij hem thuis uitnodigde (leuk!), eerste keer snorkelen (geweldig!), eerste keer van een boot afspringen om in de zee te zwemmen (koud … maar wel lekker), eerste keer zee- egel (niet lekker maar wilde het geproefd hebben … later bleek dat ik geslachtsorganen gegeten heb!), eerste keer een grot inzwemmen op zee (best spannend!).

SAMSUNG CAMERA PICTURES

 

  Het mag duidelijk zijn, ik zou hier zo alle superlatieven kunnen neerschrijven –>

het was HEERLIJK!

I am sailing, I am sailing.

home again, ‘cross the sea

I am sailing stormy waters,

To be near you, to be free.

 

STORMY WATERS … Inderdaad … want het zou niet eerlijk zijn als ik bleef hangen in de superlatieven van hoe geweldig het was. Want deze periode van ‘rustiger vaarwater’ gaf ook de mogelijkheid om terug te kijken. Nou ja, mogelijkheid … of ik het nu wilde of niet, het gebeurde gewoon. In mijn dromen, tijdens het lezen, eten, zwemmen:Door de dag heen flitsten er voortdurend beelden door mijn hoofd.

IMG-20140809-WA0007BEELDEN

• Van mijn kinderen die met hun vader op vakantie waren in de camper die nu na deze vakantie de verkoop ingaat omdat ik weet dat ik er niet in zal rijden. Het was fijn en raar tegelijk om foto’s te ontvangen. Ik was er altijd onderdeel van geweest, nu keek ik van een afstand en hoorde er niet meer bij. Dat was vreemd.

• Fragmenten van het afgelopen half jaar, hoe snel het allemaal gegaan was, hoe daadkrachtig ik stappen en keuzes gemaakt had.

• Van de afgelopen 22 jaar samen met mijn ex-partner. Hoe we samen hebben gelachen en gehuild.

Met momenten had ik echt de BLUES, was ik verdrietig over wat er gebeurd was. Niet dat ik de tijd of keuzes terug wil draaien. Natuurlijk zou ik mijn kinderen opgroeien in één huis met hun eigen ouders wensen. Een ook de vader van mijn kinderen zal altijd een speciaal plekje in mijn hart houden. Maar het houden van als partner was en is voorbij. Dat besefte ik nog intenser tijdens mijn vakantie. Maar dat besef betekent niet dat ik niet verdrietig was.

Ik liet het verdriet gewoon toe. Want blijkbaar had mijn lijf en geest de tijd nodig om AFSCHEID te NEMEN van het leven dat ik had. Dus genietend van alles om me heen (nieuwe ervaringen, fijn gezelschap, lekker eten, mooie omgeving), kwamen de beelden van ‘hoe het altijd was’ voorbij vliegen. Soms kwamen er beelden waar ik even bewust bij stil wilde staan, om het vervolgens in alle liefde los te laten.

Als ik iets beseft heb tijdens mijn vakantie dan is het dit: Wat had ik een MOOI LEVEN en wat heb ik een MOOI LEVEN!

SAMSUNG CAMERA PICTURES

SAMSUNG CAMERA PICTURES

 

 

 

#lichtleven

 

 

 

 

I am flying, I am flying
Like a bird ‘cross the sky
I am flying, passing high clouds
To be with you, to be free

You may also like...

6 Responses

  1. Yvonne Deaver schreef:

    Hallo Mirtel,
    Ik heb je je verhaal met interesse gelezen. Ik vind het super van je dat je het zo mooi beschrijft Ik spreek uit ervaring en deel je mening dat je voor je kinderen het lieste en het beste wil maar soms moeten we keuzes maken die we eigenlijk niet willen maken maar moeten voor onze Eigen groei. Ik ben ook blij voor je dat je weer het positieve kunt zien van het (nieuwe) leven.Een dike knuffel van mij
    Yvonne M Deaver

  2. Mick schreef:

    Hey Mirtel,
    Long time no see. But i’am impressed.
    Goed gedaan, trots op je!

  3. Mirjam schreef:

    Mooi omschreven Mirtel en ook voor mij heel herkenbaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *