De reserves aanbreken

Zo, even tijd om pas op de plaats te maken blijkbaar. Na een inspirerende week, heb ik vandaag last van hoofdpijn. Zo eentje die op je voorhoofd begint maar doortrekt naar je nek, alsof je overal in en rondom je hoofd spierpijn hebt. Tijd voor rust dus.

Ik voelde het gisteren al aankomen. Na een heerlijk maar kort verjaardagsbezoekje bij een lieve vriendin, weer snel aan het werk. Alles in kaart brengen om het overzicht te houden van de opdracht die ik begeleid. Heerlijk om te doen, vooral als je weer orde op zaken hebt gesteld en het gevoel hebt dat het loopt. ’s Avonds nog een heerlijke avond met het team van Deel Je Verhaal. Onder het genot van samen eten, vergaderden we over de laatste bijeenkomsten. We geven er allemaal onze eigen tijd aan, maar stuk voor stuk ervaren we de energie en het moois dat we ervoor terug krijgen. En ik geniet op deze avonden dubbel: wat zetten we mooie dingen neer, maar ook, wat is dit toch een fijne groep om mee samen te werken!

Na zo’n heerlijke avond, stond ik vandaag op met hoofdpijn. Dus na een drukke ochtend, is mijn energie nu op. Gelukkig heb ik als zelfstandige vaak de mogelijkheid om met mijn uren te schuiven. Lukt het vandaag niet, dan kan het ook morgen, of van het weekend. Als ik maar het hoofddoel en de afspraken nakom, op welk moment, dat is niet altijd van belang. Dat geeft een enorm gevoel van vrijheid.

Want nu komt er niks uit mijn handen, of hoofd. Ja, dit berichtje dan, maar verder is het blanco daarboven. Dus tijd om de nootjes te gebruiken en te genieten van de reservers die er zijn. Even mijn lijf rust gunnen. Morgen is weer een nieuwe dag.

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *